Logo Dennis Biesma

Schrijfsels

Recente artikelen

Schrijfsels2022-09-07T16:24:42+02:00

Wat leuk dat je meeleest…

Tot in de sterren

Ik won de eerste prijs

Een wedstrijd van de Schrijversacademie

Lees het winnende artikel

Gedoopt worden

Als je opgroeit binnen de religie van de Jehovah's Getuigen, dan is het gebruikelijk om jezelf als tiener te laten dopen. Er zijn voorbeelden van personen die pas negen of tien jaar oud waren, maar de meesten - voor zover ik dat kan bepalen op basis van mijn eigen waarnemingen - zijn tussen de veertien en zestien jaar oud. Als je de bijbel mag geloven, was Jezus rond de dertig. Een volwassen man. Binnen andere Christelijke religies bestaat ook iets als de kinderdoop. Het lijkt er dus op dat wij ergens in het midden zaten. Ik kwam dit filmpje [...]

september 6th, 2022|0 Comments

Het verhaal van Peggy Janssens

Doordat ik binnenkort debuteer met mijn autobiografie, over opgroeien als Jehovah’s Getuigen, kom ik steeds vaker in contact met mensen die soortgelijke ervaringen hebben. Ik zie dit als de positieve variant van ‘misery loves company’. We luisteren naar elkaars verleden en proberen elkaar zo goed mogelijk te helpen. Soms is een luisterend oor genoeg. Soms is iemand actief op zoek naar hulp en soms voelt het goed om je verhaal aan een groter publiek te kunnen vertellen. Vandaag vertel ik het verhaal van Peggy. Ze is geboren in 1969. Toen ze nog maar drie weken oud was, kwamen haar moeder [...]

augustus 24th, 2022|0 Comments

Keep Sweet Pray and Obey

Sinds een jaar zit ik in verschillende Facebook- en Redditgroepen. Plekken waar ex-Jehovah's Getuigen elkaar opzoeken om hun verhaal te doen, de overeenkomsten uit hun jeugd te vergelijken en om elkaars wonden te likken. Ze zoeken naar een verklaring en een manier om een hoofdstuk uit hun verleden af te sluiten. De meesten zijn hun familie kwijt. Ouders die hun kinderen niet meer mogen zien, of andersom. Broers of zussen wiens band ineens versnipperde, alsof het niets was. Vrienden die je spontaan negeerden. Sociaal doodverklaard. Omdat ik druk bezig was om mijn eigen verhaal op papier te krijgen, wilde ik [...]

juli 14th, 2022|1 Comment

De donkere gang

Demonen zitten overal. Soms in mijn speelgoed, vaak in de muziek waar ik naar luister en altijd in mijn wereldse klasgenootjes. Meteen nadat ik afgelopen nacht in mijn bed had geplast, wist ik dat mijn moeder boos zou worden. Vorige week stond ze direct naast me met haar vurige blik. ‘Je bent toch geen baby meer, Dennis?’ zei ze toen. Als ze boos is, dan heeft ze altijd van die grote ogen. Vroeger begonnen die bij standje zeven, maar sinds ze die Seresta-pillen slikt, beginnen ze meteen al op standje tien. Waarschijnlijk is ze boos omdat ze die demonen onder [...]

april 24th, 2022|2 Comments

Hotel Badwater

Ik zag haar voor het eerst bij Hotel Badwater. Een hete zomerdag halverwege de maand mei in het jaar 2013. Aan een wiebelige tafel en vanaf een verroestte stoel deed ik verslag van de politieke situatie, zittend naast het lege zwembad dat ooit dé iconische ontmoetingsplek van de stad was, waar vroeger ontspanning, liefde en hoop elkaar omarmden, maar waar op dat moment de zichtbaar lege bodem alleen nog maar symbool stond voor vervlogen hoop en gedoofde toekomstdromen. Niemand sprak er openlijk over, maar de blikken zeiden genoeg, ook haar blik. Het gezicht van Ayana. Met haar donker glanzende huid [...]

april 15th, 2022|2 Comments

Titel